Pomijając ogromne skomplikowanie podstaw, rodzaju i przedmiotu odpowiedzialności, nie sposób w tym miejscu podjąć analizy obowiązującej regulacji prawnej. Można natomiast w świetle zarysowanej koncepcji dekoncentracji przyjąć, że jeśli z regulacji prawnej nie wynika rozkład, rodzaj i treść odpowiedzialności - dekoncentracja kompetencji powinna oznaczać dekoncentrację odpowiedzialności - w sensie negatywnych następstw prawnych naruszenia obowiązku wynikającego z kompetencji. Odrębną konstrukcją jest dekoncentracja wewnętrzna, która polega na upoważnieniu, na podstawie ustawy, podległych pracowników w strukturze urzędu obsługującego organ administracji rządowej do podejmowania czynności prawnych (w tym wydawania decyzji) w imieniu i na rachunek organu administracyjnego. Nie jest to zatem dekoncentracja kompetencji, a jedynie podział czynności wykonawczych (bowiem w wyniku dekoncentracji kompetencji pracownik mógłby być kwalifikowany jako organ administracyjny). Podział ten jest ustalany formalnie w regulaminach wewnętrznych i statutach, wydawanych na podstawie i w granicach określonych w ustawach; znaczna swoboda w jego kształtowaniu nie powinna naruszać racjonalnego podziału pracy, zwłaszcza uniemożliwiać identyfikację wykonawcy.