W doktrynie wskazuje się dwa istotne warunki dekoncentracji wewnętrznej: upoważniony pracownik nie może być wyręczany w przypisanych mu czynnościach przez podmiot dekoncentrujący - bez wyraźnego uchylenia upoważnienia; nie może też sam upoważnić innych pracowników do dokonania czynności w granicach własnego upoważnienia. Nowy, proceduralny aspekt tej kwestii wskazał J. Jendrośka: „czy w tych przypadkach nie należałoby wprowadzić dwufazowego postępowania - upoważniony pracownik przygotowuje projekt decyzji przy udziale strony a organ administracyjny wydaje w sprawie decyzje. Ujmowana tradycyjnie kwestia przypisania kompetencji i ich podziału w organie administracji publicznej, zwłaszcza zaś dylemat, czy organem jest jego kierownik, czy zespół pracowników jest obecnie w doktrynie przedmiotem rewizji (interesującej zwłaszcza w konfrontacji z praktyką ustrojową we Francji). Mianowicie, można dziś uznać, że rozległe działania współczesnej administracji publicznej prowadzone są nie przez organy a przez urzędników.